لئونورا کارینگتون

Mary Leonora Carrington OBE هنرمند مکزیکی، نقاش سوررئالیست و رمان نویس بریتانیایی الاصل بود. او بیشتر دوران بزرگسالی خود را در مکزیکوسیتی گذراند و یکی از آخرین بازماندگان جنبش سوررئالیستی دهه 1930 بود. کارینگتون همچنین یکی از اعضای موسس جنبش آزادی زنان در مکزیک در طول دهه 1970 بود.

در سال 1936 کارینگتون آثار سوررئالیست آلمانی ماکس ارنست را در نمایشگاه بین المللی سوررئالیست در لو دید.ndon و قبل از اینکه هنرمند سوررئالیست را ببیند جذب او شد. در سال 1937 کارینگتون در یک مهمانی در لندن با ارنست ملاقات کرد.  هنرمندان با هم پیوند خوردند و به پاریس بازگشتند، جایی که ارنست بلافاصله از همسرش جدا شد. با شروع جنگ جهانی دوم، ارنست که آلمانی بود به دلیل "بیگانه متخاصم" توسط مقامات فرانسوی دستگیر شد. با شفاعت پل الوارد و سایر دوستان از جمله روزنامه نگار آمریکایی وارایان فرای، چند هفته بعد مرخص شد. اندکی پس از حمله نازی ها به فرانسه، ارنست دوباره دستگیر شد، این بار توسط گشتاپو، زیرا هنر او توسط نازی ها "منحط" تلقی می شد. او موفق به فرار شد و با پشت سر گذاشتن کارینگتون به کمک پگی گوگنهایم که حامی هنر بود به ایالات متحده گریخت.

پس از دستگیری ارنست، کارینگتون ویران شد و موافقت کرد که با یکی از دوستانش، کاترین یارو، به اسپانیا برود.او با دوستان خانواده در مادرید ماند تا اینکه اضطراب و توهمات فلج کننده اش به یک استراحت روانی منجر شد و او در یک پناهگاه پذیرفته شد. او تحت درمان با تشنج الکتریکی قرار گرفت و با داروهای کاردیازول (یک داروی تشنج قوی) و لومینال (باربیتورات) تحت درمان قرار گرفت. او از آسایشگاه تحت مراقبت یک نگهبان آزاد شد و به او گفتند که والدینش تصمیم گرفته اند او را به آسایشگاهی در آفریقای جنوبی بفرستند. در مسیر عفر جنوبیica، او در پرتغال توقف کرد و در آنجا موفق به فرار شد. او به سفارت مکزیک رفت تا رناتو لدوک، شاعر و سفیر مکزیک را پیدا کند. لدوک دوست پابلو پیکاسو بود (آنها همدیگر را از دعواهای گاو نر می شناختند) و با کارینگتون موافقت کرد تا از مصونیتی که به همسر یک دیپلمات داده شده بود، ازدواج کند. این زوج در سال 1943 طلاق گرفتند. در همین حال، ارنست در سال 1941 با پگی گوگنهایم در نیویورک ازدواج کرده بود.ge چند سال بعد به پایان رسید. ارنست و کارینگتون هرگز رابطه خود را از سر نگرفتند. پس از گذراندن یک سال در نیویورک، لدوک و کارینگتون به مکزیک رفتند، جایی که او عاشق شد و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد. وقایع این دوره همچنان بر کار او تأثیر می گذارد.

پس از گذراندن بخشی از دهه 1960 در شهر نیویورک، کارینگتون بار دیگر در مکزیک زندگی و کار کرد. هنگامی که در مکزیک بود، در سال 1963 از او خواسته شد تا یک مural که او آن را El Mundo Magico de los Mayas نامید و تحت تأثیر داستان های عامیانه منطقه بود. این نقاشی دیواری اکنون در موزه ملی آنتروپولوژی در مکزیکو سیتی قرار دارد.

در سال 1973 کارینگتون پوستری برای جنبش آزادی زنان در مکزیک طراحی کرد که یک «حوای جدید» را به تصویر می‌کشید. در دهه 1970، زنان هنرمند موج‌ها و نسل‌های پیشین به فضای آزادتر و جنبش آرایه‌ای از زنان پاسخ دادند.امواج ist بسیاری مسائل مربوط به آزادی و آگاهی زنان را در کار خود مطرح کردند، در حالی که برخی دیگر به جای هنرسازی، در مورد مسائل صحبت کردند.