جینین اوپوال

جینین اوپوال در اواخر دهه 1970 پس از شش سال ارتباط با نوآوران بزرگ طراحی، چارلز و ری ایمز، وارد صنعت فیلم شد. او قبل از اینکه در سال 1983 با فیلم Tender Mercies به عنوان طراح صحنه (یقه آبی، Blow Out، The Rose، Honky Tonk Freeway) رسید، به عنوان طراح صحنه کار کرد، فیلمی که بودجه متوسطی داشت «برشی از زندگی» که جایزه اسکار را برای رابرت دووال به ارمغان آورد.

برای چندین سال بعد، خانم Oppewall دتنوع قابل توجهی از فیلم های سینمایی را برای فهرست متنوعی از کارگردانان، که بسیاری از آنها دارای اعتبار بین المللی بودند، طراحی کرد. از آندری کونچالوفسکی روسی (عاشقان ماریا) و هکتور بابنکو برزیلی (آهن‌وید) تا کوستا-گاوراس (جعبه موسیقی) و لوئیس ماندوکی (کاخ سفید) را شامل می‌شود. سایر آثار عبارتند از Love Letters، The Big Easy، Rooftops، Wonder Boys و Sibling Rivalry.

فیلم های دیگری که او را به خاطر آنها می شناسند، Seabiscuit است(با بازی جف بریجز)، اگر می توانی مرا بگیر (به کارگردانی استیون اسپیلبرگ، با بازی تام هنکس و لئوناردو دی کاپریو)، مجموع همه ترس ها (با بازی مورگان فریمن)، و چوپان خوب رابرت دنیرو که در پایان سال 2006 اکران شد.

کلودیا 4 نامزدی جایزه اسکار را برای فیلم هایش دریافت کرده است و جایزه انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس را برای بهترین طراحی تولید، 1998 برای Pleasantville دریافت کرده است. او همچنین برنده انجمن کارگردانان هنری شدجایزه عالی در طراحی تولید را برای «اگر می‌توانی مرا بگیر» و برای 5 فیلم دیگر او برای همین نامزدی نامزد شد. او به مدت 9 سال در هیئت مدیره آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک خدمت کرد و در حال حاضر رئیس مشترک کمیته موزه آن است.