ریکاردو سهی است که در سال هزار و نهصد و هفتاد و هفت به صحنه رفت و همچنین برای تلویزیون تدوین شد و در سال هزار و هشتاد و یک پخش شد. کارمله بنه این نمایش را به دوستش جیل دله‌وز تقدیم کرد که پیش از دیدن آن کتابی دربارهٔ آن نوشته بود. بنه نمایش شکسپیر را به هستهٔ اصلی خود تقلیل می‌دهد و روایت و کاراکترها را کنار می‌گذارد، و تنها ریکاردو سه و ارواح او، و شخصیت‌های زن، را روی صحنه باقی می‌گذارد. نسخهٔ تلویزیونی با استفادهٔ گسترده از پلان‌های نزدیک و کنتراست روشن نور مشخص می‌شود.