"دختری که فراموش نمی‌کنی" را می‌توان به عنوان یک موزیکال پشت صحنه تصور کرد که کل جهان را به عنوان پشت صحنه می‌بیند. ملودی‌ها به نظر می‌رسد که در هوا در حال وزیدن هستند و برای هر کسی که در حالت ذهنی درست باشد، در دسترس‌اند. ویلی فورست همیشه در این حالت است و او همچنین بازیگری است که می‌تواند هر فضایی را به صحنه تبدیل کند. فریتز کورتنر، یکی از شخصیت‌های تعیین‌کننده صحنه تئاتر آلمان در دهه 1920، از استعداد ستاره‌اش به بهترین نحو استفاده می‌کند. فورست در نقش پل هارتویگ، یک بازیگر آرزو، بازی می‌کند که به فروش کتاب‌ها در خیابان‌های سرد برلین کاهش یافته است. در حالی که به دنبال موفقیت بزرگ خود است، با لیسا براندس (دالی هااس) ملاقات می‌کند، که او نیز قربانی بحران مالی جهانی است و به تازگی ترفند جدیدی یاد گرفته است: فریب مردان پیر و هوسباز برای گرفتن پولشان با فروش وعده‌هایی که قصد نگه‌داشتن آنها را ندارد. پل، مردی متعهد به تئاتر، تصمیم می‌گیرد با اجرای یک نمایش او را به خود جلب کند، اما یک سیلی نادرست به عواقب ناخواسته‌ای منجر می‌شود.