در شهر، گوفی متوجه می‌شود که شغل روزانه‌اش بسیار استرس‌زا است، بنابراین تصمیم می‌گیرد این شلوغی و همهمه را ترک کرده و به زندگی آرام‌تری در مناطق گرمسیری برود. او در آنجا از جمع‌آوری صدف از ساحل، ساختن کلبه‌ای برای زندگی، بازگشت به طبیعت و حتی شرکت در جشن بزرگ لواو (با غذاهایی مانند سوپ باله کوسه) لذت می‌برد. بله، گوفی فکر می‌کند هیچ چیز نمی‌تواند در این بهشت اشتباه پیش برود... تا اینکه بومی‌ها نیاز به قربانی کردن کسی برای آتش‌فشان خود دارند.