"بهار به معنای بودن در فضای باز است. به معنای بازی کردن با سنگ‌چین، خواندن آواز و بازی با چوب‌های بولوبات است. شعرهای کودکانه درباره دختران کوچک است که بهار را در مونترال جشن می‌گیرند. آنها در کوچه‌ها، در ورودی‌ها، در پارک‌ها و در خیابان بازی می‌کنند. آنها آوازهایی می‌خوانند که توسط والدینشان و شاید پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایشان خوانده شده است. شعرهای بی‌معنی، آوازهای شمارش و آوازهای قدیمی در صدای کودکان طنین‌انداز می‌شود. بدون تفسیر، این طرح کوتاه به کوچه‌های مونترال سفر می‌کند جایی که دختران کوچک بازی می‌کنند. شعرهای کودکانه واژه‌ای فرانسوی برای بازی‌های آواز کودکانه است."