خط داستانی
در آخرین سفر کشتی ایتالیایی اوژنio سی. از ژنویا به ریودوژانیارو، دانشمند قوم شناسی از زوریخ با نام روبرتو ویدمر با زیارا گلبرت برزیلی ملاقات میکند. او میخواهد سفر را تکرار کند تا به درختهای سرخپوستان آمازون که Claude Lévy-Strauss در Tristes Tropiques نیم قرن پیش توصیف کرده بود، برسد و با نخستین فصل «پایان سفرها» آغاز میشود. زیارا دوباره به ریشههای خود بازمیگردد پس از دو سال اقامت در اروپا. داستان عاشقانه بین این دو که یازده روز عبور به وسیله سفر را در بر میگیرد، به گفتگویی میان دو فرهنگ بدل میشود. آشنایی با زیارا چشم روبرتو را باز میکند. اکنون او دریا، کشتی و بیش از همه مسافران با داستانهایشان را میبیند. او با مهاجران، شاعران، مسافران کلاس اول، گردشگران، خدمه، کشیشان ملاقات میکند. همچنین یک مسافر پنهانی نیز با آنها سفر میکند.
