برقعی بیست و پنچ ساله به برقکاری است که از محدودیت های ایالتی زندگی روزمره در آلمان شرقی فرار می کند تا در الجزایر کار کند. ازدواج شکست خورده و تحصیلات رها شده در پشت سر اوست اما در الجزایر هم نمی تواند سازش کند. قواعد با او سفر کرده اند — به شکل مافوق هایش. همبستگی نامنظم، رابطه‌اش با Doris همسر دار، و مسائل مشابه مشکلاتی برای او به وجود می آورند. پدرش شدیداً بیمار می‌شود و او اقامت خود در خارج را نیمه کاره می‌کند. در خانه می‌فهمد همسر و فرزندش برای او کاملاً غریبه شده‌اند. Doris، رابطه‌ی الجزایری او، اکنون فرزندی از او دارد اما با او سرد برخورد می‌کند. او با تلاش ناچیز برای مرگ با ماشین سعی می‌کند اما زنده می‌ماند. وقتی از فاجعه‌ای در الجزایر می‌شنود داوطلب خدمت می‌شود اما به دلیل پرونده کم کارمندیش پذیرفته نمی‌شود