این دومین قسمت از سری سه گانه فیلم‌های خودزندگینامه‌ای درباره زندگی کارگردان است. اولی که به سازنده اش جوایزی داده شد با عنوان زامری امیدی وستم ورکرسنی و بعدها با نام زرای عمر ویوکرسنی بازنام گذاری شد. در پایان آن فیلم که در پایان جنگ جهانی دوم اتفاق می‌افتد، وَلِرکا جوان در تلاش برای غلبه بر سازگاری با شرایط سخت بقا، همراه با دوست گاهی خود گالیا. در این اثر او به مرگ گالیا عادت می کند، دوباره به مدرسه باز می‌گردد و با مادرش، یک فاحشه، زندگی می‌کند. پس از اینکه دختری در مدرسه به گروهی تجاوز دسته‌جمعی می‌افتد، مدیر مدرسه ولرکا را به عنوان یکی از سپرها انتخاب می‌کند در حالی که او هیچ ارتباطی با این کار ندارد. کیفر تقریبا ملایم به نظر می‌رسد، او از مدرسه اخراج می شود. با این حال، پس از جر و بحث با مادرش درباره این حادثه، به جاده می‌زند و جامعه‌ای را می بیند که چنان ناامید، زباله‌زار و خالی از هرگونه امید است که شگفت آور است که او زنده مانده است