کارگردان این فیلم حماسی و شاعرانه را به یاد پدرش که پزشک بود، تقدیم کرده است. قهرمان فیلم، یک پزشک آمبولانس، در جستجوی یک واکسن حیاتی، آزمایش‌های خطرناکی انجام می‌دهد. همسرش به کار او ایمان دارد، هرچند دخترش او را درک نمی‌کند. پسرش که به هیچ وجه شبیه پدرش نیست، سعی می‌کند از او محافظت کند. اما انکار خود به نام علم بهای زیادی دارد. درست زمانی که او در آستانه کشف است، پزشک همه چیزهایی را که در نتیجه بیست سال کار جمع‌آوری کرده، از دست می‌دهد. این فقدان او را به پسرش نزدیک‌تر می‌کند. فیلم‌برداری این فیلم به مدت هفت سال (1985-1992) ادامه داشت و به اوج استعاری سینمای شوروی و سبک زندگی شوروی به‌طور کلی تبدیل شد.