تیمون کولماسیس کارگردان ۳۳ ساله کوشید بفهمد چرا مادر دوستی دوران کودکی اش تروریست شد و چگونه او، که یتیم بود و هرگز از دستش خلاص نشد، فرزندانش را ترک کرد. این فیلم پرتره ای صمیمی از زنی است که نامش در خانواده برای بیست و پنج سال تابو شد. فیلم با استفاده از تصاویر آماتوری، متن های نگارش شده توسط خبرنگار، حضورهای عمومی و تلویزیونی او و به ویژه شهادت های عزیزانش همراه با اسناد آرشیوی ساخته شده تا فاصله عمیق بین زن و تصویر سطحی او که در عصر خود ارائه می شد را بهتر آشکار کند. او نه کاریکاتور خونخواهانه ای است که رسانه ها از او یاد می کنند و نه «شهیده» ای که برخی فعالان توصیف می کنند