یک صبح، کارل هاینز استاکهاوزن در حالی از خوابی بیدار شد که او را وادار به پرواز در آسمان کرد. استاکهاوزن تصور کرد چهار هلیکوپتر در ابرها می چرخند و هر عضو کُروت در هلیکوپتر خودش نشسته و از طریق هدست ها با هم ارتباط دارند و با موتورها به یک دیگر ملحق می شوند. او بلافاصله اقدام به واقعی کردن آن رویا کرد. در سال ۱۹۹۵ کارگردان هلندی به نام اسفرفِر استاکهاوزن را در روزهای منتهی به اجرای نخست کوادرو کوانتوم هلیکاپتر در آمستردام دنبال کرد. فیلم حاصل، نمایی کم نظیر از استاکهاوزن ارائه می دهد که با صبر هر اندازه که لازم است، هر اندازه آهنگ دقیق را برای گروه ارتیدی به صورت تدریجی دیکته می کند.