در این مطالعهٔ قدرتمند از اشتیاق دینی تجربهٔ معنوی فوق العاده ای در مرکز یک جهان طبیعی به روشنی و با دقت در محیط روستایی شمال شرقی نیویورک پس از چرخش قرن قرار می گیرد. در پایان تابستان و زمانی که او هفده ساله است، ماریت بناپتیست دختر تحصیل کردهٔ پزشک محلی وارد صومعهٔ مریم مقدسِ مبتلایان می شود به عنوان نامزد. تقوا و zeal دینی او که به طور کم‌نمایان اما مصمم است، بر جامعهٔ کوچک راهبه ها تأثیر می‌گذارد که روزها و شب‌های آنها با نماز و کار مزرعه همراه با تغییر فصول اندازه‌گیری می‌شود. زندگی منظم آنها با شروع توهمات ماریت دچار بی‌نظمی می‌شود و او با تفتان‌های ایستاده به میکلودها می‌رسد که به باسطهٔ استیگمات می‌گردد و به همان سرعتی که ظاهر می‌شود شفا می‌یابد. احساسات شکاکیت، حسد و ستایش که در راهبه‌ها برانگیخته می‌شود، پاسخ ماریت و همچنین مادربزرگ اعلیٰ با ظرافت و به طور ماندگار ارائه می‌شود.