بیوه 74 ساله، ژولیانه کرامر، زن بسیار ثروتمندی است که اشتهای فوق‌العاده‌ای برای زندگی دارد. با وجود سن بالایش، او از یک لذت به لذت دیگر می‌شتابد، از نمایش‌های مانکن تا مسابقات بوکس، و وقتی وکیلش به او یادآوری می‌کند که وقت نوشتن وصیت‌نامه‌اش فرا رسیده، او به شدت این پیشنهاد را رد می‌کند. او احساس فوریت نمی‌کند: "من تصمیم گرفته‌ام که برای سال‌های بیشتری زندگی کنم، همین". او نسبت به خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌هایش و همسرانشان بسیار سخاوتمند است. همه آنها در ملکی زندگی می‌کنند که متعلق به اوست و به همین دلیل هرگز یک پنی اجاره پرداخت نکرده‌اند. آنها می‌دانند که اگر اوضاع سخت شود، همیشه می‌توانند چند صد کرون از عمه کرامر 'قرض' بگیرند. بنابراین همه چیز به نظر خوب می‌آید - ظاهراً...