این ملودرام شخصی که عنوانش از شعر اوایل قرن نوزدهم جان کیتس گرفته شده، به بررسی آرchetype زن فتال می‌پردازد. "زن زیبا بدون رحم" داستان یک بازیگر مشهور را روایت می‌کند که روزگاری توسط مردی ثروتمند فریب خورده و رها شده و سپس تصمیم می‌گیرد که به یک "زن بی‌رحم" تبدیل شود، که همواره در حال توطئه برای آسیب رساندن به دیگران (به ویژه مردان) به شیوه‌ای بی‌رحمانه اما جذاب است. دولاک با استفاده از صحنه‌پردازی سمبولیستی، روایت خودبازتاب و رویکرد معمولش به ویرایش، آرchetype رمانتیک موجود در شعر کیتس را به چالش می‌کشد و ابهامی مدرن را در شخصیت‌های کلیشه‌ای هنر قرن نوزدهم قرار می‌دهد.