سارا مالدور، فیلمساز و گریت، با دوربین خود و در حالی که جنگ ویتنام ذهن همه را مشغول کرده بود، به جنگ‌های آفریقایی استقلال‌طلبی مانند آنگولا، گینه بیسائو، گینه فرانسه و کیپ ورد توجه داد. فیلم کوتاه او، مونانگامبی، به شکنجه یک حامی مقاومت آنگولا توسط ارتش پرتغال می‌پردازد. در پایان ویرایش، سارا مالدور به اعضای گروه هنری شیکاگو در یک کنسرت پاریسی نزدیک شد و پیشنهاد داد تا صدا را به فیلمش اضافه کنند. روز بعد، آنها فیلم را تماشا کردند، متقاعد شدند و اولین موسیقی متن خود را به صورت رایگان ضبط کردند تا نشانه‌ای از همبستگی آفریقایی-آمریکایی باشد. فیلم مونانگامبی که در الجزایر فیلمبرداری شده، درباره شکنجه و به طور کلی، درباره عدم درک بین مستعمره‌شدگان و مستعمره‌گران است و بر اساس رمانی از نویسنده آنگولایی، لواندینو ویرا، که توسط قدرت استعماری پرتغال زندانی شده بود، ساخته شده است.