این فیلم نمای کلی ای از زندگی جوجهان و همچنین پرتره ای صمیمی از نای، زنی جوجهان که در سال ۱۹۷۸ در اواسط سی سالگی بود را ارائه می دهد. نای روایت خود را می گوید و به این طریق داستان زندگی جوجهان را در طی سی سال بازگو می کند. قبل از آمدن سفیدپوستان ما هر طور می خواستیم بودیم، نای از زندگی کودکی اش می گوید، دنبال مادرش برای جمع آوری توت و ریشه و بادام در حال تغییر فصل می رود؛ تقسیم گوشت زرافه؛ نوع باران؛ مقاومت او در پذیرش ازدواج با /گندا در هشت سالگی؛ و تغییر احساساتش نسبت به شوهرش وقتی او به درمانگری تبدیل می شود. با صحبت های نای، فیلم صحنه هایی از دهه ۵۰ را نشان می دهد که او را به عنوان یک دختر جوان و یک همسر جوان نشان می دهد. ویژگی منحصربه فرد نای در ترکیب دقیق قوم نگاری و تاریخ است. در حالی که تغییرات در جامعه جوجهان را در طول سی سال به تصویر می کشد، هرگز شخصیت نای را فراموش نمی کند.