در پایان سال های ریگان، لیدیا لاچ یک اجراگر و هنرمند روی صحنه وسیعی را آغاز می کند از سکوی رسمی ساختار قدرت سفید مردانه ایالات متحده را هدف می گیرد سپس به والدینش رو می کند سپس صدای پایین و خیابان های نیویورک را در پس زمینه می گذارد تا به ما بگوید زندگی چیست افسردگی ناامیدی و مرگ است او دختری است کنار خانه که بد شده است و ما نیز گوسفندانی مطیع هستیم لیچ پاسخی در برابر ما می گذارد