رقابت گارسون ها در میدان قهرمانان در اواخر دهه سی. گارسون ها که لباس گارسونی به تن دارند، کاپا و پپه در کالبد کشیده شده از گروه مجسمه مومیایی شده به چرخ عتیقه ای شهر می رسند. آنها در امتداد پیاده راه دانوب حرکت می کنند و در تقویت بتن هتلی که بازسازی شده است، با محشر سیاسی روبرو می شوند. در سالن ورزشی سوخته گارسون ها برای آخرین شام آموزش می بینند و پپه و کاپا دور میز بزرگی که با بشقاب ها و سینی ها پر شده می چرخند. در حالی که این کار را می کنند، پپه فریاد می زند: من بهترینم، من زیباترینم، من پادشاه هستم، من خدایم... در نشیمن قایقی بر روی دانوب، کشتی از کنار آنها عبور می کند و آبشارهای نیاگارا با عظمت در گوششان طنین می اندازد. با هر رفتن، چیزی نو در زندگی پدیدار می شود.