خط داستانی
این فیلم با نقاط نوری آغاز میشود که فضایی تاریک را مشخص میکند که در آن یک بافتهٔ رقص زنانه از پوشش سبز نیمه شفاف بیرون میآید. رقص او بهگونهای بصری با ترکیبهای فشرده از بازوها، پاها و پا بههمپیچیده در کنار هم بازتاب میشود و در ادامه با تصویر دور از او که گاه او را تقلید یا شاید کنترل میکند متمرکز میشود. او اغلب در رقصش با تفکر مکث میکند، گام میشکند، میرود و غیره تا محدودههای رقص را مشخص کند. سرانجام او درحال رقص عریان به نظر میرسد و موضعی هرالدی میگیرد.