در تابستان لودویک به مزرعه پدربزرگ دعوت می‌شود. خرسک کوچک پدربزرگ را درددیده از دست دادن مادربزرگ می‌یابد و لودویک از اتاقی پر از یادگاری شگفت‌زده می‌شود. پرتره مادربزرگ جان می‌گیرد و لودویک می‌تواند او را بوسه بزند و در آغوش بکشد. این داستان تاثرانگیز نزدیکی و فهم دو نسل را نشان می‌دهد که به تدریج می‌آموزند مرگ عزیز را بپذیرند.