در ورا کرز در دههٔ چهلم قرن بیستم، ناچو، هندی، در کافه هتل اَفلیا به نام دون لازارو خدمت می‌کند. او به لولا، فاحشه‌ای الکلی و با اعتیاد به افیون دل می‌بازد که عاشق گاردنیا ویلسون، کشتی‌گیر نقابدار است که با او یک بار رابطه داشته اما می‌داند دیوانه است. دون لازارو ناچو را از لولا آگاه می‌کند و ناچو می‌داند عشقش بی‌پاسخ خواهد ماند، اما با هر تحقیری که لازم باشد برای نزدیک بودن به او انجام می‌دهد. لولا از طرف خود ممکن است به‌طور سادیستی رفتار کند. تبعیدشدگان جمهوری‌خواه که به کافه رفت‌وآمد دارند اشتیاق لولا برای ترور فرانکو را تشویق می‌کنند. ناچو نیز این توهم سیاسی را با علاقه‌اش به داستان «میکادو» ترکیب می‌کند. به کجا می‌انجامد این رویاها و هوس‌ها؟