سئونگ جِی کوچک تمام شب بیدار می ماند و به سوهی نامه می نویسد و وانمود می کند پدر او در مریخ است. سوهی با قلبی پاک به شهر بزرگ می رود و هر دو بزرگ می شوند؛ سئونگ جِی پستی است که به مادر بزرگ سوهی نامه می نویسد — نامه هایی که هرگز از سوهی نیامدند. قلب سوهی پس از سختی‌های زندگی سرد می شود و به زادگاهش باز می‌گردد و قلب سئونگ جِی با دیدن او دوباره بزرگ می شود...