مردی منتظر است. او عشقش را که هر روز بیشتر از پیش جدا و گسسته می‌شود می‌طلبد و سوگواری می‌کند. «خداحافظ به عشق» پیوسته به یک رویداد عاشقانه است که دربارهٔ راه‌های گسستهٔ روابط عاطفی تأمل می‌کند. در لحظه‌ای تک‌نفره و مونوکروم، مانند یک اپیلوگ به پایانِ حسِ عشق می‌نگرد و ارزیابیِ گم شدنِ شاخه‌های عشق را به سه بخش ساده و اندوهناک ترسیم می‌کند.