دی گوت تنها باربر است که به اندازه کافی درآمد دارد تا ابزارهای موسیقی را تأمین کند و او قطعاً موجودی خوبی از آنها دارد. بین (و همچنین در حین) اصلاح، خود را با نواختن سولو بر روی ویولن یا هر سازی که در دسترس باشد سرگرم می‌کند. حتی زمانی که او "داس" را بر روی سبیل‌های چانه یک قربانی بدشانس می‌گذارد، نمی‌تواند وسوسه نواختن یک سرناده با یک دست بر روی فلوت را مقاومت کند. غرق در موسیقی‌اش، او اجازه می‌دهد که ابزارهای کارش به طور بی‌هدف بر روی چهره‌های مشتریانش بگردند و نتایج تراژیکی به بار آورد. وقتی یک چینی متوجه می‌شود که دم‌دستش گم شده، یک مادر دلسوز می‌بیند که پسرش پرسی از موهای مجعدش محروم شده و ویل بیل از نوادا نیمی از زینت موی خود را از دست می‌دهد، هرج و مرج آغاز می‌شود و آرایشگاه به هم می‌ریزد. دی گوت موفق می‌شود از تعقیب‌کنندگانش با پنهان شدن در یک آسایشگاه روانی فرار کند، اما وقتی سرپرست او را می‌بیند، دعوتی گرم برای اقامت در یک سلول نرم به او می‌دهد.