در سال 1967، کارگردان ویتوریو کاتا فاوی فیلم تلویزیونی «زنان تروآ» را از یوریپیدس تولید می‌کند. او از ترجمه کلاسیک ایتالیایی انزیو چترانگولو استفاده می‌کند، اما یک روش اصلی برای اقتباس فیلم ایجاد می‌کند که از مفهوم برشت در صحنه‌سازی تئاتر باستان الهام گرفته است. او از طراحی لباس یا صحنه استفاده نمی‌کند و تنها بر روی اجرای ساده بازیگران تکیه دارد که با تکنیک فیلم‌برداری برجسته شده است. حس مطلق تراژدی از طریق درگیری عاطفی و تخیل به مخاطب منتقل می‌شود. بنابراین، جنگ تروآ نماد تمام جنگ‌ها و درد زنان تروآ نماد درد تمام قربانیان هر جنگی است.