در منطقه گسترده ای از بیابان در مرز مغولستان و چین، هونگای با همسر و فرزندش زندگی می کند. به وظیفه عمل می کند و در بیابان درختان کمی می کارد. پس از آن که همسرش برای معاینه پسر بیمار به سفر طولانیی به اولانباتور پایتخت می رود، هونگای از تنهایی شروع به نوشیدن می کند. روزی، فراری کره شمالی و فرزندش از او پناه می خواهند.