خط داستانی
گفتوگویی با زنی که منتظر ایستگاه اتوبوس شماره ۱۳ِ وجود ندارد، به نقطه عطفی در زندگی تمام گویندگانش بدل میشود. مردم از قدرت قالبها و باورهای کاذب «بیدار» میشوند و مطابق درک تازهشان عمل کنند. داستانهایشان نشان میدهد که انتخاب اخلاقی همیشه قانونی نیست، اما مشروع است—نه همیشه اخلاقی. این یکی از ایدههای اصلی فیلم را میسازد: «همه با قالبها و ایدههای نادرست درهم تنیدهاند، اما تنها راه حقیقی، زندگی کردن بهطور خودشان است.»
