کاه‌گل

او یک درمانگر است. یک عزلت‌نشین. یک دیوانه در خدا. او کمی بیش از چهل سال دارد. او از الکل بیزار نیست. او می‌تواند مضحک، تحقیر شده و آزرده خاطر باشد. او مدت‌هاست که نسبت به خود بی‌تفاوت است. همه از او دوری می‌کنند و از او می‌ترسند، اما به طور مخفیانه در شب همه به خانه‌اش می‌شتابند. زیرا تنها او می‌تواند از بیماری‌هایشان رهایی بخشد. برای او، این یک نفرین است و هر بار قسم می‌خورد که دیگر به مردم کمک نکند، اما هر بار نمی‌تواند به آنها نه بگوید. او می‌داند که هدیه‌اش روزی او را نابود خواهد کرد، اما همچنان تنها شانس نجات مردم است.