نور یک یتیم ۱۳ ساله است که در اوایل دهه ۱۹۸۰ در روستا زندگی می‌کند. او باهوش است، اما همچنین دروغ‌گوی compulsive است و مشکلات بینایی دارد و عینک‌هایی می‌زند که به درستی بینایی ضعیف او را اصلاح نمی‌کند. برای به دست آوردن احترام همکلاسی‌هایش، او به داخل یک خانه تسخیر شده درست در مقابل مدرسه می‌رود، خانه‌ای که همه بچه‌ها از ورود به آن می‌ترسند. در داخل، او یک مرد سالخورده تنها را پیدا می‌کند که از دنیا پنهان شده است. دوستی و شاگردی بین پسر و مرد سالخورده شکل می‌گیرد و سفری از خودشناسی آغاز می‌شود که در قلب این درام شاداب قرار دارد.