در تابستان ۱۹۶۳، فرانسوا میتران در حال گذراندن یک بحران عمیق وجودی بود. حرفه سیاسی او در رکود بود و پس از ۱۹ سال ازدواج، این زوج از هم دور شده بودند. در این زمان، فرانسوا میتران با زنی آشنا شد که قرار بود معنای جدیدی به زندگی‌اش ببخشد. آن پینژو، ۱۹ ساله، قرار بود همراهی برای تمام عمرش باشد، زنی که در طول صعود او به قدرت در کنار او بود و تا آخرین نفسش در کنارش ماند. برای اولین بار، آن پینژو موافقت کرده است که قطعاتی از این داستان عاشقانه پرشور — صدها نامه و یک دفتر خاطرات — در تلویزیون نمایش داده شود، قبل از اینکه به کتابخانه ملی اهدا شود.