هماهنگ کننده همکار کُرِنیا جیسر کنار پنجره روی صندلی راحتی نشسته و چند بیت از کُرنیل را با صدای بلند می‌خواند، سپس گزیده‌ای طولانی‌تر از برشت می‌خواند – هر دو نویسنده رم را می‌سنجند اما در واقع بی‌عدالتی زمان خود را محکوم می‌کنند