پدر کاتینکا هفده ساله طرفدار بزرگ کمدین هلندی هانس تئووَن است. خانه کوچک خانواده ورمولن او را نفس می کشد: تلویزیون برای نمایش های هانس تئووَن روشن است، پوسترهای زیادی در جاهای مختلف است و سی دی ها و دی وی دی های زیادی در اتاق می چرخد. افراط هانس تئووَن به ترس و توهم در کاتینکا می انجامد. او از کابوس هایی می گوید که در آن هانس تئووَن خودش را به او نشان می دهد: صدای او به طور منظم به گوشش می رسد و او تصور می کند گه گاهی ظاهر می شود. کاتینکا به روانشناسش می گوید که کابوسش در واقع هانس تئووَن است که عروسک تشک خود را آزار می دهد و نام او را فریاد می زند. روانشناس به او توصیه می کند در زندگی واقعی با تئوون برخورد کند، زیرا بدین ترتیب ممکن است تصویری که از خود ساخته است را بهبود بخشد