گروهی از مسافران مالایالی پس از بازدید از ولانکانی با اتوبوس به سمت کرالا در حال بازگشت هستند. آنها پس از ناهار در یک چرت تنبل به خواب می‌روند. مانند مسافری که مقصدش را فراموش کرده، جیمز اتوبوس را در یک روستا در تامیل نادو متوقف می‌کند. او شروع به صحبت به زبان تامیل مانند یک بومی به نام سوندارام می‌کند و مانند او رفتار می‌کند، که همه کسانی که با او آمده‌اند و روستاییان را گیج می‌کند. او در میان ایمان، توهم، خواب و حالت خلسه راه می‌رود و دیگران او را دنبال می‌کنند.