خط داستانی
«ادای احترام نبض» همکاری بین کارگردان آمریکایی بیل موریسون و آهنگساز و پرکاشنف دانمارکی سیمون کریستیانسن است. کریستیانسن این پروژه را به عنوان یادبودی برای چهار آهنگساز آمریکایی در نظر گرفته است: چارلز آیوز، کنلون نانکارو، استیو ریچ و ترنت رزنور. با استفاده از فیلمهای عکاسی نگاتیو-نازکِ رو به زوال، موریسون داستانی از بقایا و روایتهای مختلف میسازد. بخشها بین ضربان آشفتهٔ فیلم و تصاویر آسیبدیده میآیند و بافتِ زندهٔ سلولوییدِ فرسوده، حامل ارواح، آشفتهتر میشود. بخش پایانی نمایی تککهای هوایی از «گورستان کشتیها» در اطراف استاتن آیلند، نیویورک است. نویسندهٔ این اثر نامشخص است.
