چشم‌انداز امور انسانی با «مردی با دوربین فیلم‌برداری» مواجه می‌شود. زمین بازی او هیچ مرزی ندارد و کنجکاوی‌اش هیچ محدودیتی نمی‌شناسد. شخصیت‌ها، موقعیت‌ها و مکان‌ها در زندگی بشری که هم بیننده است و هم چیز دیده‌شده، اردو می‌زنند. اما آخرین روزهای این بشریت چیست؟ آیا آنها قبلاً گذشته‌اند؟ آیا اکنون هستند یا هنوز در پیش‌اند؟