به پرندهٔ سیمون بُکاناگرا

ابهام‌های تئاتر وردی در نقش‌های باس‌باریتنِ او به وضوح دیده می‌شود؛ از جمله نقش بکاگرا که خود را از کاردج به دُجهٔ جنوا تبدیل کرده و شاهدِ منازعاتی است که زمین‌داران و دهقانان قرن چهاردهم را به هم می‌ریزد. این اپرا سیاسی به‌شدت است که در آن نبردهای قدرت با درگیری‌های خانوادگی در هم تنیده است و سیمون بُکاناگرا پژواک زندگیِ آهنگ‌ساز را می‌تاباند—کسیکه از وحدت ایتالیا پشتیبانی کرد و از دست دادن همسر و فرزندانش را پشت سر گذاشت.