خط داستانی
سال ۲۰۱۰ در میدان کَنِتِبری و همه چیز خوب است. بره ها، آسمان آبی و گل های لاله. پسران همدمی گله می نویسند برای خداشان. قایق رانی ها گردشگران فصل نو را به سمت Avon هدایت می کنند. آن ها شهر را به نام شهر باغ photographed می کنند. بیلدی با زمین لرزه ای هفت و یک در صدا می آیند. ما برخاسته ایم، مشت ها را به به آسمان بالا می بریم و خودمان را برای بازیافتِ توانمان ستایش می کنیم. و باز هم سخت تر زمین می لرزد. حالا شهر سقوط کرده است. بسیاری جان باخته اند. بسیاری مجروح هستند. بسیاری به سختی از پس آن برمی آیند. مردم شکننده ای با نزدیک شدن روزها دوباره نمایان می شوند. از زمین لرزه اول درس آموختیم و دوباره واکنشی در حال رشد است. حالا کل کشور برای کْرْتچِرِچ آماده می شود. انرژی مردم بی سابقه است. جوامع از شن بیرون می آیند. مردم دست یکدیگر را محکم می گیرند. یک سال پس از آن و لرزه ها همچنان ادامه دارند. اکنون زلزله های کنتربری بیشترین رکوردها را در یک مجموعه ثبت کرده اند. و هنوز ادامه دارد...
