مردی در زنجیر، جوانی که رویای عضویت در چیزی را دارد، تا به یک مبارز برای یک گروه مسلح تبدیل شود که باید در آن بی‌رحمی را به کار گیرد که شاید به آن باور نداشته باشد. شخصیت‌ها، هر یک به‌طور داوطلبانه یا غیر داوطلبانه بخشی از یک مکانیزم هستند که بر آن‌ها غلبه می‌کند، بزرگی یا بدبختی خود را در «حداقل» کارهایی که برای بقا انجام می‌دهند، نشان می‌دهند. از آن شعر گاهی بیمارگونه روزمره و حقیقت غیرقابل انکار جزئیات، کشوری را می‌بینیم که بدن اجتماعی‌اش بیمار و آسیب‌دیده است.