در پس زمینه اشغال فرانسه توسط نازی ها، پس از یک تصادف و شکستگی پا به بیمارستان برده می شود، دوازده ساله موریس گوتمن به دشواری از جمع آوری گسترده که خانواده اش را از او می رباید و آن ها را به اردوگاه مرگ دور از دست می اندازد، در بیمارستان دکتر دویل او را با سل درمانی طولانی تشخیص می دهد و دیریا درمانی که شاید بهانه ای انسانی برای جلوگیری از اخراج او باشد. در طول دو سال، در کنار پرستاران بیمارستان، موریس و هشت همبندی دیگر به طور فراموش نشدنی دوستی، همبستگی و شجاعت فوق العاده ای را تجربه می کنند. این ها فرزندان شانس هستند.