رُسالیه زلما از نقاشی سنتی استفاده می کند تا داستانی ارائه دهد که در آن کَستخیزه به دنبال خرگوش سفیدی می رود اما محبت های زیبای با گوشهای بلند جای دیگر پر می کشد و به دنبال دامنه با جیب های دوختیده تر از هویج می گردد