استینبرگ جسور بود! در سال هزار و هشتاد و هفت، او جرأت کرد کشیشی را توصیف کند که هم مشروب می‌خورد و هم فحاشی می‌کند. او دختری عاشق را مانند مادام فلود به تصویر کشید و کارلسیون را حریص و فریب‌کار نشان داد. او نشان داد که کارگران مزرعه حس شعری دارند و برای خدمتکاران دل‌باخته‌اند، و مقامات را مسخره کرد. استینبرگ جسور بود! خیلی جسور بود که خانه نشر بنیرس چند صحنه را به دلیل جسارت زیاد رد کرد. به همین دلیل معتقد نیستیم استینبرگ با ایده‌های ما درباره فیلمنامه‌اش مخالفت کند. این بار در روح او با دقت زیادی با آن بازی خواهیم کرد. به عبارت دیگر، شما اقتباسی خواهید داشت که بسیار به استینبرگ بی‌سابقه است. مادام فلود عاشق‌پیشه خواهد بود و کارلسون فرسوده است. مزرعه‌نشینان خطوط طنز زیادی خواهند داشت و خدمتکاران با فریاد بلندترین صدایشان فریاد خواهند زد وقتی مزرعه‌نشینان می‌خواهند با آنها گپ بزنند و کشیش برای چند دقیقه مست نخواهد بود. پایان؟ نه، اجازه نمی‌دهیم کسی اینجا بمرد. دوران جدیدی است! استینبرگ جسور بود. ما هم جسوریم. زنده باد استینبرگ!