آنها در دنیایی رها شدهاند که با مفاهیمی مانند خانواده، دوستی، عشق و فرصتها زینت یافته است. در جستجوی پاسخ به سوالاتشان، خود را مانند یک ماده شیمیایی که دنیای اطراف را فرسایش میدهد، میخورند تا در نهایت بیاموزند که نه تنها گوش دهند بلکه بشنوند، نه تنها نگاه کنند بلکه ببینند. و راه خود را پیدا کنند.