خط داستانی
در این اثر، زمان مانند زنگی درونی مینوازد و هر نُت، لحظهای از وجود را میگشاید. موسیقی به جای ادا بودنِ کلام، احساس خام را به زبان میآورد و با هر آوای ساز، قلمرو خیال را میگشاید تا عاشقان آهنگ با تپش زمان درونیشان همصدا شوند.
۱۵۶۶ پانزده شصت و شش
